Bir destansı öyküydü sanki bizimkisi

Ellele tutuşupta geçirdiğimiz günler

Her defasında gizlice seviyordum
gözlerini

Bir güneş bilirdi bir de ay

Her gün aklımdaydın haykırıyordum her

defasında ismini

Ne zaman görsem seni yüreğimin bittiği
andı

Hiç unutamıyorum gezip gördüğümüz
yerleri

Bedenimden bir ter boşalırdı ayrılığı
düşündüğüm vakit

Gidişinin olmayacağını düşünmeye
çalışıyordum

Düşünemiyordum. Haklıymışım da bıraktın
bu kalbi çekip gidip

Şimdi ağlıyorum işte boşalıyor sanki
kan gibi yaşlar

Bilemezdim deli gibi seven yüreğinin
ihanetini

Kelimeler yalanmış meğer, söyleyemedi
gözler

Neden sevdin bir gün gidecek tin de beni

Neden kahırlara sürükledin tüm hayalleri

Oysa ki ne kadar da çok düşünüyorduk
evlenmeyi

Birbirimizden kopmayacaktık hiç yemin
etmiştik

Hadi beni düşünmedin hiç mi kıymeti
yoktu islamiyetin

Dindar olsan ne yazar artık en büyük
günahın terk edişin

Oysa ki unutmamıştım ben, her gün
aklımdaydı anılar

Gidişinden bir ay sonraki unuttum
deyişin var ya

Sanki bir bıçaktan da beter yüreğimi
kesip atar

Söylesene bu gözlerim şimdi neden ağlar

Sana mı ağlar yoksa talihsiz kadere mi

Ölümden çok neyi düşünebilirim artık

Hani diyordum ya sana sensiz yaşayamam
diye

Yalan değildi işte anla artık

Benim kadar kim sevecek seni

Benim okşadığım gibi kim okşayacak
tenim kokan saçlarını

Benim baktığım gibi kim bakacak ayrılık
dolu gözlerine

Benim tuttuğum gibi kim tutacak aşkımın
izleri olan ellerine

Benim dürüst olduğum kadar kim dürüst
olacak ismimin silindiğini sandığın
yüreğine

Şimdi gittin ya sen

İnanmıyorum güvenmiyorum kimselere

Bitti dedin ya sen

Kavuşacağım ölüm kokan toprağa

Unuttum dedin ya sen

Öldüğüm de söyle bu sözleri mezarımın
başında

Söyle söyleyebildiğin kadar tüm
duygularını kolaysa

Çünkü biliyorum sende yaşayamayacaksın,
iki elim yakan da

KÜRŞAT ALPER ACAR(140 şiirlik amatör şair)

Oy Ver :