BİR KALEM BİR de KÂĞIT

Seviyordu yüreğim delicesine
Koşuyordu durmadan aşkın peşinde
Ne yağmurlar yağdı gözlerimde
Çekiyordu hasreti içine bir nefeste

Umutluydu düşlerim
Elbet kuşkusuzca sevilecektim
Aşkı, bende tadacaktım
Şimdi gerçek oldu düşlerim.

Sevdim hem de deliler gibi sevdim
Bende sevildim;
Hayır! Kandırma kendini
Sen sevildiğini zannettin

Güzel sözlerin ardı tuzakmış meğer
Yalanmış sana sadık kalacağım diyen diller
Gözlerin yaşı diner ama mahvolmuş gönüller

Ne bir dal sigara; ne de bir kadeh
Dindirmeye yetmiyor acıları
Ne geçmişe silgi ne de bir kalem
Sarmaya yetmiyor yürek yaralarını

Umudun kaybolmuyor yine başlıyorsun sevmeye sevilmeye
Yüreğin yılmıyor çünkü alışkınsın acı çekmeye
Hazır mısın ey aşık yalnızlığı içine çekmeye

Ağlamıyorum ağlamayacağım artık
Tek gerçek âşık: bir kalem bir de kâğıt

Kürşat Alper ACAR kursat_386@hotmail.com

Oy Ver :